Müziğin 2006

Müziğin ihtişamını hissetmek. Gözlerini kapatıp bulutların üstünde olmak. İki elin parmaklarının mükemmel uyumu. Tercihler. Gönüllü vazgeçmeyle gönülsüz vazgeçme arasındaki ikilem. Aktif pişmanlık? İnsanlığın beyin okuyamama ezikliği. Herkesin aslında her şeyi hissedebilmesinin/yaşayabilmesinin mümkün olması ama zamanlamanın tutmaması. A.M.Zadeh çalarken saniye farklarının yarattığı uyum..Hayatta böyle olmaması..Filmlerde iki kişi ayrılırlar, biri arkasını dönüp bakarken diğeri yürümektedir, sonra o dönüp baktığında, o 'biri'dönmüştür sırtını, yürüyordur. İşte hayat bundan ibarettir aslında. Belki de hayata geliş saatlerimiz oranında bir saat farkıyla hissediyoruz/yaşıyoruz. Piano sesi..su sesi..Ayrılış..Ayrılamayış. Arkana dönüp baktığında ordadır. Yanına gelir, gözyaşlarını onun dudaklarında bırakırsın. Seviş periyotlarınız bile farklıdır. Suya atlarsın. Sonra da piyano sesine gidersin. Yöneliş..Piyano sesine, usta parmaklara yöneliş. Hayatı kolaylaştırmayı başaramamak. Mekanik atacağın adımlara bile binbir karmaşa eklemek. Yorulmak. Ama haketmek. Ya da müstehak olmak.